پینگ پنگ

 

تنيس روي ميز يا پينگ پنگ ورزشي است که روي ميز انجام مي‌شود و دو يا چهار بازيکن در آن شرکت دارند و هر بازيکن يک راکت دارد و با بهره از آن به توپ ضربه مي‌زند. توپ در اين ورزش سبک و توخالي است. جنس ميز از چوب و سخت است.

 

پيشينه :

 

خواستگاه اين بازي بريتانيا است که در سالهای ۱۸۹۰-۱۸۸۰ شاهزادگان (زمان ملکه ويکتوريا) طبقه بالا پس از خوردن ناهار براي سرگرمي به آن مي‌پرداختند. گويا در آن زمان آن‌ها ترجيح مي‌دادند تا به جاي آنکه در زير آفتاب تنيس بازي کنند به انجام ورزشي بپردازند که در زير سقف باشد، پس تنيس روي ميز را ساختند.

 

چگونگي بازي :

 

پس از ضربه سرويس که مي‌بايست در نيمه زمين فرد آغازگر بر زمين بخورد، در ضربه‌هاي بعدي توپ بايد فقط در نيمه زمين طرف مقابل به زمين بخورد. دو نيمه زمين با يک تور از هم جدا شده‌اند. اگر توپ در زمين حريف فرود نيايد يک امتياز به حريف اضافه مي‌شود و اگر توپ در زمين حريف فرود آيد و پس از آن حريف نتواند توپ را به زمين طرف مقابل بزند يک امتياز به فردي که ضربه را زده افزودده مي‌شود.

 

اگر در ضربه اول، توپ پس از اينکه به زمين خورد، به تور بخورد و سپس در زمين حريف اصابت کند نت حساب ميشود وفرديکه آغازگر است بايد دوباره ضربه را بزند و هيچ امتيازي براي کسي حساب نميشود

 

شناسه‌ها و تعاريف :

 

رالي عبارت است از مدت زماني که توپ در جريان بازي در گردش است.

 

توپ از اخرين لحظه‌اي که به صورت ثابت در کف دست آزاد بازيکن قرار دارد، پيش از پرتاب براي زدن سرويس، رالي يک لت يا يک امتياز محسوب مي‌شود.

 

يک لت عبارت است از يک رالي که نتيجه? آن در شمارش بازي منظور نمي‌شود.

 

يک امتياز عبارت است از يک رالي که نتيجه آن در شمارش بازي منظور مي‌شود.

 

دست بازي دستي است که راکت را مي‌گيرد.

 

دست آزاد دستي است که راکت را نمي‌گيرد.

 

يک بازيکن زماني به توپ ضربه وارد کرده‌است که با راکتي که در دست دارد و يا با قسمت زير مچ دست بازي به توپ ضربه بزند.

 

يک بازيکن زماني در مقايل توپ انسداد ايجاد مي‌کند که لباس وي يا آنچه همراه خود دارد در هنگام بازي با توپي که هنوز از خط انتهايي خود عبور نکرده و يا از زمان آخرين ضربه از سوي حريف با زمين بازي برخورد نداشته تماس حاصل کند.

 

زننده سرويس بازيکني است که اولين ضربه را در يک «رالي» به توپ وارد مي‌کند.

 

گيرنده سرويس بازيکني است که دومين ضربه را در يک «رالي» به توپ وارد مي‌کند.

 

داور شخصي است که براي کنترل مسابقه منصوب مي‌شود.

 

کمک داور شخصي است که در زمان تصميم گيري‌هاي ويژه به داور کمک مي‌کند.

 

هر آنچه بازيکن پوشيده با همراه خود داشته باشد به غير از توپ شامل همه لوازم و اشيايي است که در هنگام اغاز رالي مورد استفاده وي بوده‌است.

 

زماني که توپ از هر منطقه‌اي به جز از قسمت بين تور و پايه آن و يا از قسمت بين تور و سطح بازي عبور کند، در واقع آن توپ از روي مجموعه تور يا دور تا دور آن «عبور کرده» تلقي خواهد شد.

 

خط پاياني خطي است که به صورت فرضي در هر دو جهت امتداد داشته باشد.

 

شرح شناسه‌ها (سرويس درست):

 

در آغاز يک سرويس، توپ بايد بدون حرکت روي کف دست آزاد زننده سرويس در پشت خط پاياني و در بالاي سطح بازي قرار داشه باشد.

 

سپس زننده سرويس توپ را تقريبا با حالت عمودي و به سمت بالا بدون چرخش پرتاب خواهد کرد به صوري که توپ، پس از رها شدن از کف دست آزاد بازيکن حداقل ?? سانتيمتر به سمت بالا بيايد و سپس قبل از ضربه خوردن، بدون تماس با چيزي پايين خواهد آمد.

 

در زماني که توپ به سمت پايين در حال حرکت است، زننده سرويس به آن ضربه وارد مي‌کند به نحوي که توپ ابتدا با زمين خود و سپس بعد از عبور از روي مجموعه تور و يا از کنار آن، مستقيما با زمين حريف تماس حاصل کند. در بازي‌هاي دو نفره، توپ بايد به ترتيب به نيمه سمت راست زمين زننده سرويس و گيرنده سرويس برخورد کند.

 

از شروع سرويس تا وقتيکه به توپ ضربه وارد مي‌شود توپ بايد بالاتر از سطح بازي و پشت خط پاياني زننده سرويس قرار داشته باشد و نبايد توپ توسط قسمتي از بدن يا لباس زننده سرويس يا يار او از گيرنده سرويس پنهان گردد. ضمنا پس از انجام سرويس، دست آزاد زننده سرويس نبايد بين بدن او و تور قرار گيرد.

 

بازيکن مسئول است سرويس را بنحوي اجرا نمايد که داور يا کمک او قادر به مشاهده رعايت مقررات اجراء سرويس صحيح از جانب او باشند.

 

درصورتيکه داور نسبت به صحيح بودن سرويس شک داشته باشد (براي اولين بار) تنها با دادن اخطار به زننده سرويس اکتفا مي‌کند(لت) اما امتياز به دريافت کننده سرويس داده نمي‌شود.

 

در صورت تکرار بندبالا(ترديد داور در ارتباط با صحيح بودن سرويس) خطا گرفته شده و براي دريافت کننده سرويس يک امتياز در نظر گرفته خواهد شد.

 

در صورتيکه سرويس محققا بطور وضوح غلط باشد، هيچ اخطاري داده نخواهد شد و به گيرنده سرويس يک امتياز تعلق خواهد گرفت.

 

استثنائا، در صورتيکه داور، پيش از مسابقه از ناتواني‌هاي جسمي يک بازيکن آگاهي داشته باشد مي‌تواند برخي از موارد عدم اجراي صحيح سرويس را ناديده بگيرد.

 

برگشت صحيح:

 

به توپي که سرويس شده يا برگشت داده شده به نحوي ضربه وارد خواهد شد که يا مستقيما از بالا و يا از کنار مجموعه تور عبور کند و يا پس از اصابت به مجموعه تور به زمين حريف اصبت کند.

 

ترتيب بازي:

 

در بازي‌هاي انفرادي، زننده سرويس ابتدا بايد يک سرويس صحيح را اجرا کند، سپس گيرنده سرويس، يک برگشت صحيح را اجرا کند و به همين ترتيب زننده سرويس و گيرنده سرويس هر يک به طور متناوب يک برگشت صحيح را انجام دهند. در بازي‌هاي دو نفره، ابتدا زننده سرويس، بايد يک سرويس صحيح را اجرا کند، سپس گيرنده سرويس، يک برگشت صحيح انجام داده، بعد از آن همبازي زننده سرويس، يک برگشت درست انجام مي‌دهد و پس از آن هر بازيکن به نوبه خود به طور متوالي برگشت صحيح را انجام خواهد داد.

 

لت:

 

يک رالي در موارد زير يک «لت» محسوب مي‌شود: در صورتيکه توپ در سرويس در حين عبور از محموطه تور، به آن برخورد کند، مشروط بر آنکه سرويس به درستي اجرا شده باشد و يا گيرنده توپ يا همبازي او در توپ انسداد ايجاد کند؛

 

درصورتيکه سرويس زماني اجرا شود که گيرنده سرويس با همبازي او آمادگي لازم را نداشته و هيچگونه اقدامي در جهت وارد کردن ضربه به توپ انجام ندهند؛

 

در صورتيکه بنا به دلايلي که خارج از کنترل بازيکن است، سرويس غير صحيح يا برگشت غير صحيح و يا عملي مغاير با قوانين بازي صورت گرفته باشد؛

 

در صورتيکه بازي توسط داور يا کمک داور متوقف شود.

 

بازي را در موارد زير مي‌توان متوقف ساخت: به منظور تصحيح اشتباهي که در سرويس، دريافت و يا زمين رخ داده‌است؛ بمنطور اعلام سيستم تسريع؛ بمنظور اخطار يا جريمه بازيکن؛ اگر عواملي باعث اختلال در شرايط بازي شود به نحوي که در نتيجه رالي تاثير بگذارد.

 

امتياز:

 

به غير از مواردي که رالي، يک لت محسوب مي‌شود، در موارد زير بازيکن يک امتياز کسب مي‌کند:

 

اگر حريف او نتواند يک سرويس صحيح اجرا کند.

 

اگر حريف او نتواند يک برگشت صحيح اجرا کند.

 

اگر پس از آنکه يک سرويس صحيح با يک برگشت صحيح را انجام داد، توپ پيش از آنکه توسط حريف زده شود به جايي غير از مجموعه تور اصابت کند.

 

اگر توپ پس از آنکه توسط حريف زده شد، بدون اصابت با زمين او از خط انتهايي عبور کند.

 

اگر حريف مانعي بر سر راه توپ ايجاد کند.

 

اگر حريف دو مرتبه متوالي به توپ ضربه وارد کند.

 

اگر حريف با طرفي از راکت که سطح آن قانوني نباشد.

 

اگر بازيکن مقابل و هر آنچه که پوشيده يا حمل مي‌کند، سطح بازي را حرکت دهد.

 

اگر بازيکن مقابل و هر انچه که پوشيده و يا حمل مي‌کند، به محموعه تور اصابت کند.

 

اگر دست آزاد بازيکن به سطح بازي برخورد کند.

 

اگر بازيکنان مقابل در مسابقات دو نفره خارج از نوبتي که توسط اولين زننده توپ و اولين گيرنده توپ تعيين شده‌است به توپ ضربه وارد کنند.

 

و مواردي که در قسمت مربوطه به سيستم تسريع) به آنها اشاره خواهد شد.

 

گيم:

 

بازی از پنج گیم ۱۱ امتیازی تشکیل می‌شود. هر بازیکن یا زوجی که زودتر به امتیاز ۱۱ دست یابد، برنده گیم خواهد بود، مگر انکه دو بازیکن و یا هر دو زوج به امتیاز مساوی ۱۰ دست یابند. در این صورت برنده، بازیکن یا زوجی خواهد بود که دو امتیاز پی در پی بیشتر از حریف خود کسب کند.

 

ميز:

 

سطح روی میز که سطح بازی نامیده می‌شود، باید به صورت مستطیل بوده طول آن ۲/۷۴ متر و عرض آن ۱/۵۲۵ متر باشد. این میز که در سطح افقی قرار می‌گیرد باید ۷۶ سانتیمتر از زمین ارتفاع داشته باشد. سطح موثر بازی کناره‌های عمودی میز را در بر نخواهد گرفت. سطح بازی می‌تواند از هر جنسی ساخته شود با این شرط که وقتی یک توپ استاندارد در هر قسمت میز از ارتفاع ۳۰ سانتیمتری رها شود به اندازه ۲۳ سانتیمتر به سمت بالا جهش داشته باشد. سطح بازی باید دارای رنگی یکنواخت به صورت تیره و مات و بدون و بازتاب نور باشد و خط سفید کناری به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد طول (لبه ۲/۷۴ متری) و خط سفید انتهایی به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد عرض (لبه ۱/۵۲۵ متری) کشیده می‌شود. سطح بازی به وسیله یک تور عمودی به دو قسمت مساوی تقسیم می‌شود. این تور موازی با خطوط انتهایی و به طور یکنواخت از یک طرف میز به طرف دیگر آن کشیده می‌شود. در بازیهای دو نفره، هر زمین به وسیلهٔ یک خط میانی سفید رنگ به عرض ۳ میلیمتر به دو قسمت مساوی به نام «نیم زمین» تقسیم می‌شود. این خط میانی به موازات خطوط کناری کشیده خواهد شد و باید جزئی از نیم زمین سمت راست محسوب شود.

 

مجموعه تور:

 

مجموعه تور شامل تور، ضمائم آن، پایه‌های مربوطه و گیره‌هایی است که مجموعه تور را به میز متصل می‌کند. تور باید به وسیله طنابی که طرفین آن به دو پایه عمودی به ارتفاع ۲۵/۱۵ سانتیمتر بسه شده متصل شود و حد خارجی این دو پایه نیز باید ۲۵/۱۵ سانتیمتر خارج از خط کناری میز باشد. بخش بالای تور در سرتاسر طول آن باید به ۲۵/۱۵ سانتیمتر از سطح بازی ارتفاع داشته باشد. بخش پایین تور، در سرتاسر طول آن باید تا حد امکان به سطح بازی نزدیک بوده و قسمتهای انتهایی دو طرف تور نیز تا حد امکان نزدیک و چسبیده به میله‌های نگهدارنده تور باشد.

 

توپ:

 

توپ باید کروی شکل و قطر ان ۴۰ میلیمتر باشد. وزن توپ باید ۷/۲ گرم باشد. جنس توپ باید از سلولوئید با مواد پلاستیکی مشابه و رنگ آن سفید مات یا نارنجی مات و بدون انعکاس نور باشد. توپ دارای ضریب ارتجاعی ۰٫۹۴ بوده و در مقابل ضربه‌های محکمی که قریب به ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت سرعت به آن می‌دهد به خوبی مقاوم می‌باشد.

 

راکت:

 

راکت می‌تواند به هر شکل، اندازه و وزن مورد استفاده قرار گیرد اما تیغه (چوب) آن باید صاف و محکم باشد. حداقل ۸۵ ٪ از ضخامت تیغه راکت (چوب راکت) باید از چوب طبیعی باشد. یک لایه چسبانک در میان تیغه راکت می‌تواند به کمک مواد الیافی مانند الیاف کربن، الیاف شیشه، یا کاغذ فشرده، محکم و تقویت شود اما این لایه نباید ضخیم تر از ۵/۷ درصد کل ضخامت و یا ۵۳/۰ میلیمتر باشد (در این محاسبه هر کدام عدد کمتری باشد در نظر گرفته می‌شود). هر طرف تیغه یا چوب راکت که برای ضربه زدن به توپ مورد استفاده قرار می‌گیرد باید از جنس لاستیک معمولی عاجدار که عاج آنها به طرف بیرون است پوشیده شود که در این صورت ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۲ میلیمتر تجاوز کند، و یا از جنس لاستیک دو لایه با عاج‌های به طرف داخل یا خارح بوده که ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۴ میلیمتر بیشتر باشد. لاستیک عاجدار معمولی عبارت است از یک لاستیک بدون منفذ از نوع طبیعی یا مصنوعی که عاج‌های آن به طور یکنواخت قرار گرفته‌اند. تراکم این عاج‌ها نباید کمتر از ۱۰ عاج و بیشتر از ۳۰ عاج در هر سانتیمتر مربع باشد.

 

لاستیک دو لایه عبارت است از یک لایه اسفنج منفذدار که با یک لایه بیرونی لاستیک عاجدار معمولی با ضخامت حداکثر ۲ میلیمتر پوشیده شده‌است. تیغه راکت، لایه بین آن، لایه‌های پوشش و یا لایه‌های چسب بین آن که در قسمتی از راکت قرار داشته باشند که ضربه‌ها با آن زده می‌شود، باید یکنواخت بوده و دارای ضخامت یکسانی باشند. سطح رویه یک طرف راکت و یا سطح تیغه راکت که رویه نداشته باشد، باید به رنگ قرمز روشن و مات و طرف دیگر آن سیاه باشد. عدم یکنواختی در سطح رویه راکت حتی به صورت جزئی و یا عدم یکنواختی در رنگ ان که به دلیل ضربه خوردن یا ساییدگی رخ داده باشد مجاز است مشروط بر آنکه منجر به تغییر در کل خصوصیان سطح رویه راکت نشود. در آغاز هر مسابقه و هر زمان که در طول مسابقه، بازیکن راکتش را عوض کند باید راکتی که می‌خواهد از آن استفاده کند به حریف اش و داور نشان دهد و اجازه امتحان کردنش را نیز به آنان بدهد.