بازگشت
     
عنوان خبر گفت‌وگو با امیر احتشام زاده؛ فوتبالیستی که به خاطر مصدومیت پینگ‌پنگ باز شد
تاریخ خبر : 1395/03/25
ساعت خبر :10:00
شرح خبر :

به گزارش روابط عمومی هیات پینگ پنگ استان تهران، یکی از وظایف کادر هیات تهران در دوره جدید ارج نهادن به زحمات و تلاش‌های پیشکسوتان این رشته در پایتخت است و در همین راستا گفت‌وگو با آنها و پیگیری وضعیت‌شان را انجام خواهد داد.

 

برهمین اساس روابط عمومی و امور رسانه‌ای هیات تهران سلسه گفت‌وگوهایی را با این پیشکسوتان در دستور کار خود قرار داده است و در نخستین گفت‌وگو به سراغ امیر احتشام زاده، قهرمان سابق تهران و ایران رفته است. احتشام زاده نامی آشنا در پینگ پنگ و ورزش ایران است. از قهرمانان و پیشکسوتان تنیس روی میز کشور که علاوه بر مقام‌های کشوری در میادین بین المللی نیز افتخارات ماندگاری برای تنیس روی میز کشور کسب کرده است. پسران امیر احتشام زاده یعنی مجید و حمید احتشام زاده هم از قهرمانان این رشته محسوب می‌شوند.

 

 

گفت‌وگوی روابط عمومی هیات تهران را با استاد احتشام زاده را در زیر می‌خوانید:

 

 

*در ابتدا بفرمایید چطور به سمت پینگ پنگ آمدید؟

 

رشته اصلی من فوتبال بود، اما به خاطر مصدومیتی که داشتیم، 6 ماه در منزل استراحت کردم و نتوانستم بازی کنم و پس از آن به سمت پینگ پنگ رفتم. در دبیرستان البرز تحصیل می‌کردم و دیدم آنجا پینگ پنگ بازی می‌کنند و به دلیل استعداد ذاتی که داشتم سراغ این رشته رفتم و سه ماه بازی کردم و بعد از 9 ماه هم قهرمان تهران شدم.

 

 

*چه سالی بود؟

 

*سال 1328 هم در انفرادی و هم دوبل قهرمان شدم. پس از آن به باشگاه تاج رفتم و تا سال 51 هم به مدت 24 سال به همراه تاج قهرمان ایران بودم. به نوعی اولین قهرمان تهران محسوب می‌شوم.

 

 

*اولین قهرمانی کشوری تان در چه سالی رقم خورد؟

 

سال 1329 بود که اول شدن و بهروز خاموشی و احمد مدرسی هم دوم و سوم شدند.

 

 

*نخستین مسابقه بین‌المللی که رفتید، کجا بود؟

 

بعد از قهرمانی ایران قرار بود اتریش برویم که آن زمان سازمان ورزش تنها 3 اتاق داشت و پولی هم برای سفر نداشت. من به تیمسار جهانبانی گفتم که می‌توانم هزینه‌ها را بدهم و به همین دلیل زمینی که در بلوار کشاورز داشتم فروختم. البته آن زمان تنها 16 سال داشتم. 5 هزار متر زمین را 12500 تومان فروختم و 10500 آن را به جهانبانی دادم و بقیه را هم لباس خریدیم. این هم خدمت مادی من به پینگ پنگ بود.

 

 

*اولین مدالتان را کجا کسب کردید؟

 

نخستین مدالم درمسابقات محمدزال پادشاه افغانستان بود که هم در انفاردی و هم دوبل اول شدم.

 

 

*تاکنون چند مدال را کسب کرده اید؟

 

آنقدر زیاد است آمارشان را ندارم

 

 

در مسابقات جهانی چه مقام‌هایی را کسب کردید؟

 

سال 1957 بود که در مسابقات جهانی از جمع 256 بازیکن به 16 نفر برتر رسیدم. در این مرحله به نفر اول جهان خوردم و باختم و همان بازیکن قهرمان جهان شد

 

 

* چه زمانی از دنیای حرفه‌ای خداحافظی کردید؟

 

سال 1351 بود که آخرین مسابقه‌ام را انجام دادم. در آن بازی 13 گیم را متوالی 2 بر صفر بردم و وقتی دیدم همه قهرمانی‌ها را کسب کرده‌ام، دیگر نخواستم ادامه دهم.

 

 

* پس از آن به سمت سرمربیگری رفتید؟

 

1973 به عنوان سرمربی ایران به مسابقات سارایبو رفتم. در آن رقابت‌ها ما 5 بر صفر به حریف‌مان باختیم و بعد از بازی سرمربی حریف به شاگردش گفت با سرمربی‌شان هم بازی کن. با یکدیگر بازی کردیم و من او را 21 بر 7 شکست دادم و خود آنها هم شوکه شده بودند. آن زمان 41 سالم بود. و بعد از آن دیگر هیچ وقت نخواستم به عنوان سرمربی کار کنم.

 

 

* نتایج پینگ پنگ ایران را دنبال می‌کنید؟

 

گاهی اوقات که حالم خوب باشد به سالن هم می‌روم و مسابقات را می‌بینم. در حال حاضر هم چندان حالم مساعد نیست و 12 روزی که منزل خوابیده‌ام کسی سراغی از من نگرفته است.

 

 

* شما اهل تهران هستید و تغییر و تحولات در هیات پینگ پنگ تهران را چگونه می‌بینید؟

 

وقتی شنیدم صابری مسئول هیات شده است، خیلی خوشحال شدم. او شاگرد خود من و بازیکن خوبی بود و از لحاظ فنی هم دانش خوبی دارد. تهران سال‌های سال در پینگ پنگ کشور آقایی می‌کرد، اما در چند سال گذشته افت کرده است. مطمئنم صابری در کار اجرایی هم موفق خواهد بود و تهران می‌تواند باز هم در پینگ پنگ کشور مطرح شود و تحول ایجاد کند. آقای علیقارداشی در فدراسیون هم کادر خوبی را تشکیل داده که اکثراً از قهرمانان این رشته ورزشی بوده‌اند.

 

 

انتهای پیام/